BU ZULÜM TANIDIK

1750 sonrası Çin işgaline uğrayan ve 1955’de resmî olarak Çin’in özerk bölgesi olan Doğu Türkistan, maalesef hâlen Çin’in zulmü ve işgali altında.

Afrika’da, Ortadoğu’da karşılaştığımız sahnelerin aynısı Doğu Türkistan topraklarında da görülüyor. Keza dünyanın Afrika’ya sessizliği gibi buraya da sessizliği, sağırlığı hakim.

“Tarihî Türkistan topraklarında, Kaşgar’da, Urumçi’de, Turpan’da insanlık suçları işleniyor. Temel insani hakları ellerinden alınan, zorla göç ettirilen, soykırımlara maruz kalan Doğu Türkistan halkı, özgürlüğüne kavuşmak istiyor.”

Konuyu çok iyi tahlil eden Meltem Arıkan bu asil halkın Çin iddialarıyla uzaktan yakından alakası olmayan insani ve İslami vasıflarını şöyle anlatıyor:

“Uygur Türkleri efendiliğiyle, dürüstlüğüyle, sabrıyla, yatıştırıcı olmasıyla, devlete itaatiyle, mütevaziliğiyle, sadakat ve vefasıyla ün kazanmış asil bir halktır.” Bu halka Çin’in yaftası ‘radikal İslamcı’ olduğu için mi 60 yıllık bu zulme batı sessiz kalıyor?

Batı zulmü batı zulmü diyoruz hep, haksız da değiliz. Çünkü batının özellikle 3. dünya ülkelerine ve son yüzyılda da her yere ‘barış ve demokrasi götürmek için’ yapmadığı zulüm kalmadı.

Katliamlar, yeraltı ve yerüstü zenginliklerin talanı, ahlaksızlık ihracı batının bu ülkelere götürdüğü ‘haklar’dı.

Bunun aynısı Doğu’da da görülür.

Sovyetler’in 1990’a kadar yaptığını Çin hala yapmakta. Son yıllarda Doğu Türkistan/Sincan’a yapmadığı zulüm kalmadı Çin’in. Modernleştirme yalanıyla katliamlar yapan Çin dünyadan ciddi hiçbir tepki görmüyor. Öyle ki Suriye’nin durumunu çok yakından izleyen bizler de çok önceleri başlayan Doğu Türkistan sorununa duyarsız kalmıştık.

“Urumçi olaylarının 2 versiyonu var. Uygurların anlattıkları versiyonda, Uygurlar, hükümetin son derece sert bastırma girişiminin şokuyla ayaklanmaya dönüşen barışçıl bir gösteriden söz ediyorlar. Pekin’in anlattığı şekliyle ise olay, radikal İslamcı bir ayaklanma çıkartan dış güçler tarafından manipüle edilen Uygur unsurlarının provokasyonudur.” (Le Monde, 9 Temmuz 2008)

Ne kadar tanıdık bahane değil mi?

“Radikal İslamcı ayaklanma!”

Dünya islama ve Müslüman bahane ya, derhal yafta hazır:

Radikal İslamcı ayaklanma… Fransa’da Mali’ye bu sebeple bomba yağdırdı!

‘Radikal komünist’ Çin zulmü katliama da varsa katledilen ‘İslamcı’ oldukları için batı bunu duymaz görmez.

Şimdi rakamlara bakalım da ‘insanlık nerede’ diye haykıran bu mazlum halka ağlamayın:

“Elbette bu ilk değil. Kardeşlerimiz ilk defa bayram kutlamaktan, ibadetlerini yerine getirmekten engellenmiyorlar, yaklaşık 60 yıldır yaşadıkları birbirinden ağır baskılardan son bir örnek bu sadece.

35 milyon mazlumun şehit edildiği Doğu Türkistan’da,

1949-1952 yılları arasında 2 milyon 800 bin;

1952-1957 arasında 3 milyon 509 bin;

1958-1960 yılları arasında 6 milyon 700 bin;

1961-1965 yılları arasında 13 milyon 300 bin kişi ya Çin ordusu tarafından şehit edildi ya da kızıl rejimin doğurduğu kıtlık sonucunda öldü.” (Meltem Arıkan)

Bunun yüzde onu Yahudilere yapılmamıştı, buna rağmen uygar dünya! Yahudilerin kölesi olup Nazilerin bu günahını unutturmaya çalışıyor. Elbette Yahudilere de, hiç kimseye de zulüm doğru değil. Ama bu zulüm ve katliam görülmeyecek kadar basit mi?

” Şu gerçeği de hatırlatmak gerekir: Çin, Doğu Türkistan’ı sahipsiz gördüğü müddetçe ezmekten kolay kolay vazgeçmeyecektir. Türkiye’nin bu konudaki gayretlerinin ise tek başına etkili olması çok zor. Türkiye Doğu Türkistan’a her zaman sahip çıkmaya devam edecektir, ama Uygurlu kardeşlerimizin kurtulabilmesi için Türk İslam Dünyasını ortak bir sesinin olması yani bir olması şarttır.”

Şimdi, ‘radikal komünist’ Çin’in bu zulmüne bir an önce son vermesi, kardeşlerimizin özgürlüğüne kavuşması için diplomatik yolları faal bir şekilde kullanmamız gerekir. Sivil toplum örgütleri de İslam dünyasındaki diğer kardeşlerimiz için gösterdikleri hassasiyetin aynısını Uygur Türkleri için de göstermelidirler. Gerekirse periyodik basın açıklamalarıyla bu zulmü gündemde tutmalıdır.

Twitter: @ahmetay_